Küçükken ablam ve kardeşimle birlikte, her içimizden geldiğinde -ki almak istediğimiz hediyenin parasını biriktirmemiz yeterliydi bunun için- babama hediye alırdık. Her hediye alışımızda da babam kaşlarını çatıp "Niye benim için para harcıyorsunuz? Paranızı kendiniz için harcayın çocuklar!" diye serzenişte bulunurdu.
Birkaç denemeden sonra hediye almak için özel günleri bahane etmenin daha iyi olacağına karar verdik üç kardeş. Babam tam cümlesine başlayacakken "ama baba bugün ... günü!" diye heyecanla cevap verip boynuna sarılırdık; o da hemen gülümseyip kucaklardı bizi.
Babalar günü hiç şüphesiz bu bahanelerin en güzeli idi. "Ama baba bugün babalar günü" diye vurgulayarak söylemek hepimizi çok mutlu ederdi. Sanki ihtiyacı varmış gibi babamın ona aldığımız hediyeyi açışını izlemek gururlandırırdı bizi.
Varsın hediyesiz olsun günler. Kucağınıza doldurduğunuz sevgiyle sarılabiliyorsanız babanıza ne mutlu!
Babalar gününüz kutlu olsun.
😥
YanıtlaSil